Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ


Η κατοικία στη νησιωτική Ελλάδα παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία ανάλογα με την περιοχή που βρίσκεται (νησιά του Ιονίου πελάγους, νησιά του βορείου Αιγαίου, του ανατολικού Αιγαίου, Κρήτη, Δωδεκάνησα και Κυκλάδες). Αποτελείται συνήθως από έναν χώρο, που διαιρείται στο βάθος
ή στα πλάγια διαμερίσματα και είναι απλή στο σχέδιο, με βάση τον κύβο και πιο συχνά καλύπτεται από επίπεδη στέγαση, το δώμα, στο οποίο
υπάρχουν αλλεπάλληλα στρώματα υλών, που αφθονούν στα νησιά και παρέχουν θερμική μόνωση.
Είναι κυρίως μονώροφη, με μικρά ανοίγματα και επάλληλα στρώματα από ασβέστη, που δίνει το χαρακτηριστικό λευκό χρώμα και έχει
έτσι τη μορφή «συντεθειμένων λευκών κύβων».
Όπου οι οικισμοί αναπτύσσονται σε επικλινείς τοποθεσίες με περιορισμένο χώρο, οι κατοικίες αποτελούνται από λίγους μικρούς χώρους, που
βρίσκονται συνήθως σε διαφορετικά επίπεδα και έχουν διαφορετικά ύψη
μεταξύ τους. Οι λειτουργίες διαφοροποιούνται συχνά μόνο με τις υψομετρικές διαφορές και δεν υπάρχουν διάδρομοι, ενώ βασικό χαρακτηριστικό είναι ο μεγάλος χώρος διημέρευσης και κοινωνικών
επαφών, η λεγόμενη σάλα. Συχνά μέσα στη σάλα διαμορφώνονται και οι χώροι ύπνου, αλλιώς βρίσκονται σε υψηλότερα επίπεδα. Ο εξοπλισμός
της κάθε κατοικίας, στους επιμέρους χώρους της, είναι συνήθως μόνιμος και διαμορφώνεται κατά την κατασκευή της. Και εδώ υπάρχει αυλή, ζωτικός
χώρος και απαραίτητος ως προέκταση του εσωτερικού χώρου, στον οποίο, το καλοκαίρι ιδιαίτερα, γίνονται πολλές από τις λειτουργίες του
σπιτιού, όπως είναι το μαγείρεμα, το πλύσιμο και η ανάπαυση. Η αυλή μπορεί να περιβάλλεται και από ψηλό τοίχο, για άμυνα από τους πειρατές αλλά και, όπως στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας, για την
προστασία της ιδιωτικής ζωής της οικογένειας.
Η πολεοδομική δομή των παραδοσιακών οικισμών χαρακτηρίζεται από την ενότητα του συνόλου που αποτελείται από τα κτίσματα, το
φυσικό περιβάλλον, το κλίμα, τις κοινωνικές σχέσεις, που με τη διαφοροποίηση των στοιχείων αυτών, σε συνδυασμό με τις τεχνικές και αισθητικές εμπειρίες που επικρατούν σε κάθε περιοχή,
διαμορφώνουν τους αρχιτεκτονικούς τύπους, που αναφέρονται παραπάνω, στις τρεις μεγάλες κατηγορίες κατοικιών του ελλαδικού χώρου.
Ο ενιαίος αρχιτεκτονικός τύπος που προέρχεται από την παράδοση και οι παραλλαγές που προκύπτουν από τις κοινωνικές και φυσικές
συνθήκες του κάθε τόπου, δημιουργούν τελικά το σχέδιο του παραδοσιακού οικισμού, στον οποίο ενσωματώνονται και τα τυχόν δάνεια από άλλους
πολιτιστικούς χώρους, δημιουργικά, χωρίς απλή μίμηση και εγκλιματισμένα στο χαρακτήρα της περιοχής.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

A WordPress.com Website.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: